Gospoda

Mieszkanie. Wieczór. Kolacja przy nowym serialu Marvela. Człowiek się najadł, żona przytulona. Wydaje się, że mija nam piękny wieczór. Domofon dzwoni – Kogo o tej porze niesie? Zwlekam się w samych gaciach z sofy i ciężkim krokiem podążam ku słuchawce. 

- Dzień dobry – mówię do istoty zza słuchawki.

- Dostawa – odpowiada nieznajomy mężczyzna.

- Jaka znowu dostawa – odpowiadam istocie.

- Dostawa z restauracji „Gospoda” – odpowiedział karczmarz, a raczej pachołek.

- Przepraszam, ale ja nic nie zamawiałem – z trudem zachowałem grzeczność.

- Przepraszam, w takim razie pomyłka.

Odłożyłem słuchawkę i wróciłem do żony. Ponownie się wygodnie wyłożyliśmy spleceni w jedno ciało i popijając ciepłą herbatę kontynuowaliśmy serial. DOMOFON DZWONI! – Co znowu? Ojojoj – odpowiada moja żona. Zrywam się, ale powoli, wiadomo kobieta w ciąży jest jak najdroższe wino w najcieńszej butelczynie, więc ostrożnie zwlekam się i zdążam ku słuchawce.

- Dzień dobry - mówię do istoty zza słuchawki.

- Mam dla pana jedzenie z Gospody – ponownie słyszę pachołka karczmarza.

- Proszę pana – wciągam powietrze – ale ja jestem najedzony, niedawno zjadłem obiad i nic więcej nie wcisnę w siebie – grzecznie odpowiedziałem pachołkowi.

- Czy to numer 12a?

- Nie, to numer 12.

- Aha...

Odłożyłem słuchawkę.

- I co – pyta się żona?

- Jakaś karczma usilnie chciała nas nakarmić – odpowiadam i kładę się na sofę.